{"id":2395,"date":"2022-12-15T08:59:37","date_gmt":"2022-12-15T08:59:37","guid":{"rendered":"http:\/\/architeles.pl\/ethics\/?p=2395"},"modified":"2023-03-01T14:32:02","modified_gmt":"2023-03-01T14:32:02","slug":"czy-uzytkownicy-cyberprzestrzeni-sa-zagrozeni-wirtualne-zaburzenia-dysocjacyjne-wcielanie-sie-w-kreowane-wirtualne-tozsamosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/architeles.eu\/ethics\/index.php\/2022\/12\/15\/czy-uzytkownicy-cyberprzestrzeni-sa-zagrozeni-wirtualne-zaburzenia-dysocjacyjne-wcielanie-sie-w-kreowane-wirtualne-tozsamosci\/","title":{"rendered":"Czy u\u017cytkownicy cyberprzestrzeni s\u0105 zagro\u017ceni? Wirtualne zaburzenia dysocjacyjne &#8211; wcielanie si\u0119 w kreowane wirtualne to\u017csamo\u015bci"},"content":{"rendered":"<p><strong><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter wp-image-2396 \" src=\"http:\/\/architeles.pl\/ethics\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/dissociative-identity-disorder-in-marvel-moon-kni.jpg\" alt=\"\" width=\"487\" height=\"335\" srcset=\"https:\/\/architeles.eu\/ethics\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/dissociative-identity-disorder-in-marvel-moon-kni.jpg 800w, https:\/\/architeles.eu\/ethics\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/dissociative-identity-disorder-in-marvel-moon-kni-300x206.jpg 300w, https:\/\/architeles.eu\/ethics\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/dissociative-identity-disorder-in-marvel-moon-kni-768x528.jpg 768w\" sizes=\"auto, (max-width: 487px) 100vw, 487px\" \/><\/strong><\/p>\n<p><strong>Wzrastaj\u0105ca popularno\u015b\u0107 gier komputerowych i wirtualnej rzeczywisto\u015bci jest niezaprzeczalna. Warto wi\u0119c zada\u0107 sobie pytanie o skutki, jakie mog\u0105 nie\u015b\u0107 za sob\u0105 te immersyjne rozrywki. Szczeg\u00f3lnie ciekaw\u0105 do rozwa\u017cenia kwesti\u0105 wydaj\u0105 si\u0119 nast\u0119pstwa tworzenia swojej wirtualnej to\u017csamo\u015bci (jednej lub wielu) i wcielania si\u0119 w ni\u0105. Czy w efekcie \u201ezdrowa\u201d osoba mo\u017ce naby\u0107 zaburzenia dysocjacyjne? Z drugiej strony, czy osoba z zaburzeniami dysocjacyjnymi mo\u017ce liczy\u0107 w nim na wsparcie?<\/strong><!--more--><\/p>\n<h2><strong>Charakterystyka zaburze\u0144 dysocjacyjnych<\/strong><\/h2>\n<p>Sam proces dysocjacji najpro\u015bciej mo\u017cna okre\u015bli\u0107 jako jak\u0105\u015b form\u0119 oddzielania si\u0119 od obiektywnie prawdziwej rzeczywisto\u015bci. Zaburzenia dysocjacyjne, z kolei, to zaburzenia psychiczne manifestuj\u0105ce si\u0119 utrat\u0105 kontroli nad w\u0142asn\u0105 to\u017csamo\u015bci\u0105, pami\u0119ci\u0105, uwag\u0105 lub percepcj\u0105. Dysocjacja jest tu wykorzystywana mimowolnie jako mechanizm obronny. Niekt\u00f3re zaburzenia dysocjacyjne (bo ich typ\u00f3w jest wi\u0119cej ni\u017c jeden) powstaj\u0105 jako skutek uraz\u00f3w psychicznych, d\u0142ugotrwa\u0142ego stresu, czy za\u017cywania substancji psychoaktywnych. Przyczyny wyst\u0119powania tych zaburze\u0144 s\u0105 bardzo indywidualne, dlatego te\u017c cz\u0119sto s\u0105 one po prostu niemo\u017cliwe do zidentyfikowania.<\/p>\n<p>Rozr\u00f3\u017cnienie rodzaj\u00f3w zaburze\u0144 mo\u017cna znale\u017a\u0107 w klasyfikacjach ICD-11 oraz DSM-5. Pierwsza z nich, stworzona przez WHO, wyr\u00f3\u017cnia 8 typ\u00f3w zaburze\u0144 dysocjacyjnych, a druga, stworzona przez Ameryka\u0144skie Towarzystwo Psychiatryczne (<em>American Psychiatry Association<\/em>) \u2013 5 typ\u00f3w (zawieraj\u0105ce si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w ICD-11). Ze wzgl\u0119du na obszerniejsz\u0105 literatur\u0119 odwo\u0142uj\u0105c\u0105 si\u0119 do DSM-5, to do niej b\u0119d\u0119 si\u0119 odwo\u0142ywa\u0107 w tym wpisie.<\/p>\n<h3>Typy zaburze\u0144 dysocjacyjnych wyr\u00f3\u017cnione przez DSM-5<\/h3>\n<p><strong>Amnezja dysocjacyjna<\/strong> (<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Psychogenic_amnesia\"><em>D<\/em><em>issociative Amnesia<\/em><\/a>), w przeciwie\u0144stwie do amnezji organicznej, nie powstaje na skutek urazu m\u00f3zgu, a jakiej\u015b formy stresu psychologicznego. Przyjmuje form\u0119 amnezji wstecznej, tzn. osoba z tym zaburzeniem nie potrafi przywo\u0142a\u0107 wspomnie\u0144 poprzedzaj\u0105cych wydarzenie, kt\u00f3re zaburzenie to spowodowa\u0142o. Najcz\u0119\u015bciej pojawiaj\u0105 si\u0119 stany fugi dysocjacyjnej (<em>Dissociative Fugue<\/em>), w kt\u00f3rych nast\u0119puje nag\u0142a, retrogresywna utrata informacji autobiograficznych, dodatkowo pozostawiaj\u0105c szkody na to\u017csamo\u015bci osoby z zaburzeniem.<\/p>\n<p><strong>Zaburzenie depersonalizacji\/derealizacji<\/strong> (<a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Depersonalization-derealization_disorder\"><em>D<\/em><em>epersonalization\/Derealization Disorder<\/em><\/a><em>, DPDR<\/em>) jest form\u0105 &#8222;odklejenia si\u0119&#8221; od rzeczywisto\u015bci. Zazwyczaj punktem zapalnym do pojawienia si\u0119 objaw\u00f3w s\u0105 stres, ataki paniki i za\u017cywanie substancji psychoaktywnych. Do symptom\u00f3w depersonalizacji nale\u017cy poczucie &#8222;od\u0142\u0105czenia si\u0119&#8221; od siebie, poczucie bycia nieautonomiczn\u0105 jednostk\u0105, zar\u00f3wno ciele\u015bnie, jak i &#8222;w my\u015blach&#8221;, poczucie bycia awatarem w grze. Derealizacji, natomiast, towarzyszy poczucie &#8222;od\u0142\u0105czenia si\u0119&#8221; od \u015bwiata zewn\u0119trznego. Osoby dotkni\u0119te tym zaburzeniem wspominaj\u0105, \u017ce rzeczywisto\u015b\u0107 wydaje si\u0119 wtedy podobna do snu lub gry, jest wizualnie zaburzona, zamglona. Badacze zaznaczaj\u0105, \u017ce epizodyczne wyst\u0119powanie depersonalizacji\/derealizacji (chocia\u017cby w formie <em>daydreamingu<\/em>) jest w pe\u0142ni normalne, a czasem nawet po\u017c\u0105dane (medytacja, szamanizm, odurzenie substancjami psychoaktywnymi). Poniewa\u017c, takie \u0142agodne formy mog\u0105 by\u0107 do\u015bwiadczane przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 populacji, kliniczna diagnoza nast\u0119puje dopiero, gdy objawy s\u0105 d\u0142ugotrwa\u0142e i negatywnie wp\u0142ywaj\u0105 na \u017cycie codzienne osoby, u kt\u00f3rej wyst\u0119puj\u0105.<\/p>\n<figure style=\"width: 553px\" class=\"wp-caption aligncenter\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/www.simplypsychology.org\/depersonalisation-spectrum.jpg?ezimgfmt=rs:553x513\/rscb36\/ng:webp\/ngcb36\" alt=\"spectrum of dissocation from normal to mental disorder\" width=\"553\" height=\"512\" \/><figcaption class=\"wp-caption-text\">Spektrum dysocjacji. \u0179r\u00f3d\u0142o: https:\/\/www.simplypsychology.org\/dissociation.html<\/figcaption><\/figure>\n<p><strong>Dysocjacyjne zaburzenie to\u017csamo\u015bci<\/strong> (<em><a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Dissociative_identity_disorder\">Dissociative Identity Disorder<\/a>, DID<\/em>), wcze\u015bniej nazywane zaburzeniem osobowo\u015bci mnogiej (<em>Multiple Personality Disorder<\/em>, <em>MPD<\/em>), charakteryzuje si\u0119 wyst\u0119powaniem co najmniej dw\u00f3ch, wyra\u017anie r\u00f3\u017cni\u0105cych si\u0119 od siebie stan\u00f3w to\u017csamo\u015bci, kt\u00f3re manifestuj\u0105 si\u0119 niezale\u017cnie. Osoby z DID mog\u0105 do\u015bwiadcza\u0107 utraty pami\u0119ci z okresu, w kt\u00f3rym nast\u0105pi\u0142a &#8222;zmiana to\u017csamo\u015bci&#8221;. Cz\u0119sto, temu zburzeniu towarzysz\u0105 inne zburzenia, w tym PTSD, zaburzenia osobowo\u015bci, depresja, czy OCD. Co wa\u017cne, DID mo\u017ce zosta\u0107 nabyte tylko wtedy, kiedy to\u017csamo\u015b\u0107 i historia osoby nie jest jeszcze w pe\u0142ni zintegrowana \u2013 szacunkowo przed 6-9 rokiem \u017cycia.<\/p>\n<p><strong>Inne okre\u015blone zaburzenia dysocjacyjne<\/strong> (<a href=\"http:\/\/traumadissociation.com\/osdd.html\"><em>Other Specified Dissociative Disorder<\/em><\/a>) s\u0105 diagnozowane wtedy, gdy objawy s\u0105 mieszank\u0105 trzech poprzednich, lub przy regularnym wyst\u0119powaniu trans\u00f3w.<\/p>\n<p><strong>Nieokre\u015blone zaburzenia dysocjacyjne<\/strong> (<a href=\"http:\/\/traumadissociation.com\/udd.html\"><em>Unspecified Dissociative Disorder<\/em><\/a>) s\u0105 diagnozowane przy wyst\u0119powaniu symptom\u00f3w charakterystycznych dla zaburze\u0144 dysocjacyjnych i powoduj\u0105cych klinicznie znacz\u0105ce starty w codziennym funkcjonowaniu.<\/p>\n<h3>Wirtualne zaburzenia dysocjacyjne<\/h3>\n<p>Jak, wobec powy\u017cszych opis\u00f3w, mo\u017cna scharakteryzowa\u0107 <strong>wirtualne zaburzenia dysocjacyjne<\/strong>? Podobnie jak w przypadku og\u00f3lnej klasyfikacji zaburze\u0144 dysocjacyjnych, tak i tutaj odpowied\u017a nie jest jednoznaczna, dlatego warto wyr\u00f3\u017cni\u0107 pewne ich podkategorie. Najcz\u0119\u015bciej rozwa\u017canymi w literaturze zaburzeniami dysocjacyjnymi, kt\u00f3rym mo\u017cna nada\u0107 miano wirtualnych s\u0105:<\/p>\n<ul>\n<li>zaburzenia objawiaj\u0105ce si\u0119 symptomami przypominaj\u0105cymi DPDR<\/li>\n<li>zaburzenia objawiaj\u0105ce si\u0119 symptomami przypominaj\u0105cymi DID<\/li>\n<\/ul>\n<h2>Zaburzenia depersonalizacji\/derealizacji a ekspozycja na \u015bwiat wirtualny<\/h2>\n<p>Na forach i w innych mediach internetowych (<a href=\"https:\/\/www.reddit.com\/r\/oculus\/comments\/5j14ea\/heavy_depersonalizationderealization_symptoms\/\">Reddit<\/a>, <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=7bYtfMRY50Q&amp;t=173s&amp;ab_channel=MarcFreccero\">YouTube<\/a>, <a href=\"https:\/\/medium.com\/desk-of-van-schneider\/the-post-virtual-reality-sadness-fb4a1ccacae4#.1jpnl38v2\">blogi osobiste<\/a>) mo\u017cna znale\u017a\u0107 wpisy os\u00f3b raportuj\u0105cych symptomy przypominaj\u0105ce DPDR po kilkugodzinnej ekspozycji na wirtualn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Rebecca Searles w <em>The Atlantic <\/em>przygl\u0105da si\u0119 bli\u017cej temu zjawisku (<a href=\"https:\/\/www.theatlantic.com\/technology\/archive\/2016\/12\/post-vr-sadness\/511232\/\">VR hangover<\/a>). Jak pisze, raporty te zaowocowa\u0142y \u201eodkopaniem\u201d publikacji, w kt\u00f3rej (Aardema, 2010) pr\u00f3buje odpowiedzie\u0107 na pytanie, czy ekspozycja na wirtualn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 mo\u017ce doprowadzi\u0107 do zaburze\u0144 depersonalizacji\/derealizacji.<\/p>\n<p>Badanie to zosta\u0142o przeprowadzone na u\u017cytkownikach VR nieb\u0119d\u0105cych pacjentami klinicznymi. Osoby badane zosta\u0142y poproszone o wype\u0142nienie licznych kwestionariuszy diagnostycznych dla DPDR oraz kwestionariuszy dotycz\u0105cych poczucia obecno\u015bci siebie (<em>sense of presence<\/em>) w rzeczywisto\u015bci obiektywnie prawdziwej. Pomiary kwestionariuszowe w tej samej konfiguracji powt\u00f3rzono po kr\u00f3tkotrwa\u0142ej ekspozycji na wirtualn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Badacze zaraportowali r\u00f3\u017cnice w wynikach kwestionariuszy sprzed i po ekspozycji. Po ekspozycji wska\u017aniki DPDR okaza\u0142y si\u0119 wy\u017csze ni\u017c przed, z kolei poczucie obecno\u015bci siebie w obiektywnej rzeczywisto\u015bci uleg\u0142o obni\u017ceniu. Szczeg\u00f3lnie du\u017ce r\u00f3\u017cnice zaobserwowano u os\u00f3b, kt\u00f3re w pierwszej rundzie kwestionariuszy wykaza\u0142y symptomy bli\u017csze DPDR.<\/p>\n<p>Badacze w podsumowaniu wskazuj\u0105 jednak, \u017ce po ekspozycji na VR (takiej, na kt\u00f3r\u0105 mogli sobie pozwoli\u0107, czyli niezbyt d\u0142ugiej) wyniki wska\u017anik\u00f3w DPDR nie by\u0142y nawet bliskie wska\u017anikom, jakie raportuje si\u0119 u os\u00f3b z zaburzeniami klinicznymi. Przypomina\u0142y one raczej wyniki obserwowane po kilkugodzinnym korzystaniu z komputera.<\/p>\n<p>Zainspirowani publikacj\u0105 Aardemy, Taveira et al. (2022) starali si\u0119 sprawdzi\u0107 mi\u0119dzy innymi:<\/p>\n<ul>\n<li>jak cz\u0119sto u os\u00f3b wystawionych na \u015bwiat wirtualny wyst\u0119puj\u0105 symptomy DPDR,<\/li>\n<li>jak d\u0142ugo symptomy te si\u0119 utrzymuj\u0105, i czy powoduj\u0105 l\u0119ki\/niepok\u00f3j.<\/li>\n<\/ul>\n<p>W celu zweryfikowania hipotez rozpowszechniono seri\u0119 kwestionariuszy u\u017cytkownikom VR, maj\u0105cych retrospektywnie podzieli\u0107 si\u0119 swoimi subiektywnymi odczuciami. Wyniki wykaza\u0142y, \u017ce du\u017cy procent badanych w jakim\u015b stopniu do\u015bwiadczy\u0142 DPDR, przy czym u\u015brednione nasilenie tych do\u015bwiadcze\u0144 by\u0142o niskie, chocia\u017c odnotowano du\u017c\u0105 wariancj\u0119 wynik\u00f3w, tzn. wyst\u0119powa\u0142y r\u00f3wnie\u017c osoby z silnymi objawami. Ponadto, wi\u0119kszo\u015b\u0107 uczestnik\u00f3w badania raportowa\u0142o czas trwania przejaw\u00f3w DPDR w minutach (czyli kr\u00f3tko), a same objawy jako nieb\u0119d\u0105ce znacz\u0105co nieprzyjemnymi. L\u0119k zwi\u0105zany z do\u015bwiadczaniem symptom\u00f3w wzrasta\u0142 wraz z czasem ich trwania.<\/p>\n<h2>DID jako rezultat stworzenia i operowania wirtualn\u0105 to\u017csamo\u015bci\u0105?<\/h2>\n<p>W swojej publikacji o awataryzacji w cyberprzestrzeni Nachez i Schmoll (2022) przywo\u0142uj\u0105 cytat Mike\u2019a Pohjola:<\/p>\n<blockquote><p>the longer the player pretends to believe, the more she starts to really believe.<\/p><\/blockquote>\n<p>Id\u0105c tym tokiem rozumowania mo\u017cna zada\u0107 pytanie, czy tworzenie kolejnych wirtualnych to\u017csamo\u015bci i wcielanie si\u0119 w nie potencjalnie doprowadza do wewn\u0119trznego urzeczywistnienia tych to\u017csamo\u015bci przez u\u017cytkownika, i co za tym idzie, nabycia dysocjacyjnych zaburze\u0144 to\u017csamo\u015bci?<\/p>\n<p>Wildt et al. (2006) zarysowuj\u0105 obraz klinicznej pacjentki, u kt\u00f3rej mia\u0142a zaj\u015b\u0107 w\u0142a\u015bnie taka zale\u017cno\u015b\u0107. Osoba, o kt\u00f3rej pisz\u0105, przez ponad dwa lata sp\u0119dza\u0142a \u015brednio 12 godzin w Internecie, kreuj\u0105c i wcielaj\u0105c si\u0119 w kolejne postacie. W wyniku takiego zachowania kobieta odrzuci\u0142a obiektywnie prawdziw\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 i poszerzy\u0142a siebie o kolejne to\u017csamo\u015bci, tym samym zosta\u0142a zdiagnozowana z DID. Nale\u017cy zaznaczy\u0107, i\u017c bezpo\u015bredni\u0105 przyczyn\u0105 nabycia DID by\u0142y wcze\u015bniejsze dyspozycje pacjentki \u2013 zaburzenia osobowo\u015bci. Kreowanie kolejnych to\u017csamo\u015bci i d\u0142ugotrwa\u0142e, nieprzerwane zanurzenie si\u0119 w internetowy <em>roleplay<\/em> pos\u0142u\u017cy\u0142y jako katalizator. Wydaje si\u0119 wi\u0119c, \u017ce o wp\u0142ywie przebywania w \u015bwiecie wirtualnym mo\u017cna my\u015ble\u0107 jako o zapalniku zaburze\u0144 dysocjacyjnych utworzonych ju\u017c w dzieci\u0144stwie.<\/p>\n<h2>Dysocjacja jako naturalna reakcja na \u015bwiat wirtualny<\/h2>\n<p>Garvey (2016) stawia hipotez\u0119, \u017ce procesy dysocjacyjne zwi\u0105zane z ekspozycj\u0105 na \u015bwiat wirtualny nie s\u0105 patologiami, a raczej naturaln\u0105 reakcj\u0105. Zauwa\u017ca, i\u017c samo w sobie u\u017cytkowanie i percepcja \u015bwiata wirtualnego (w przytoczonej publikacji jest nim <em>SecondLife<\/em>) wpisuje si\u0119 w charakterystyki zaburze\u0144 dysocjacyjnych opisane w DSM-IV i buduje paralele maj\u0105ce unaoczni\u0107 jego rozumowanie.<\/p>\n<p><strong>Depersonalizacja.<\/strong> W <em>SecondLife<\/em> u\u017cytkownik nie ma pierwszoosobowej perspektywy \u2013 jest odczepiony od swojego \u201ecia\u0142a\u201d.<\/p>\n<p><strong>Derealizacja.<\/strong> \u015awiat w <em>SecondLife<\/em> jest daleki od \u201erzeczywistego\u201d. Pozwala na teleportacj\u0119, zacina si\u0119, obiekty s\u0105 zbudowane z poligon\u00f3w. U\u017cytkownik dostrzega te sprzeczno\u015bci.<\/p>\n<p><strong>Dysocjacja to\u017csamo\u015bci.<\/strong> U\u017cytkownik mo\u017ce posiada\u0107 wi\u0119cej ni\u017c jeden awatar w <em>SecondLife<\/em>, z czego ka\u017cdy z nich mo\u017ce mie\u0107 zupe\u0142nie odmienny wygl\u0105d i osobowo\u015b\u0107.<\/p>\n<p>Oczywi\u015bcie, nie mo\u017cna traktowa\u0107 tych przejaw\u00f3w u\u017cytkowania cyberprzestrzeni za podstawy do diagnozy zaburzenia, dlatego w\u0142a\u015bnie dysocjacja z nimi zwi\u0105zana jest uznana przez Garveya za normaln\u0105.<\/p>\n<h2>Czy VR mo\u017ce by\u0107 narz\u0119dziem pomocnym dla os\u00f3b z zaburzeniami dysocjacyjnymi?<\/h2>\n<p>Obecnie \u015brodowiska wirtualne s\u0105 skutecznie wykorzystywane jako narz\u0119dzie wspieraj\u0105ce terapi\u0119 os\u00f3b z zaburzeniami l\u0119kowymi (Powers &amp; Emmelkamp, 2008), PTSD (Gon\u00e7alves et al., 2012), fobiami (Botella et al., 2017). Pomimo to VR nadal jest krytykowany ze wzgl\u0119du na potencjalne zagro\u017cenia jakie mo\u017ce za sob\u0105 nie\u015b\u0107. Ciekawym jest zaobserwowa\u0107, jak zapatrywano si\u0119 na tego typu technologie na (wzgl\u0119dnym) pocz\u0105tku ich istnienia. Tart (1990) postuluje potencja\u0142 VR w psychoterapii, skupiaj\u0105c si\u0119 przy tym na psychoterapii zaburze\u0144 dysocjacyjnych. Proponuje trzy sposoby, na kt\u00f3re \u015brodowiska wirtualne mog\u0105 si\u0119 przys\u0142u\u017cy\u0107 w tej dziedzinie.<\/p>\n<p><strong>Identyfikacja zaburzenia<\/strong> mog\u0142aby odbywa\u0107 si\u0119 poprzez obserwacj\u0119 (wirtualnej) rzeczywisto\u015bci, w jakiej \u017cyje osoba bez ingerowania w jej rzeczywisto\u015b\u0107. Co wi\u0119cej, mo\u017cna by ten proces dodatkowo usprawni\u0107 implementuj\u0105c diagnostyczny algorytm sztucznej inteligencji, odnajduj\u0105cy ewentualne odst\u0119pstwa od przyj\u0119tych norm zachowania.<\/p>\n<p>Z kolei, <strong>wywo\u0142anie symptom\u00f3w zaburzenia<\/strong> mog\u0142oby by\u0107 wykorzystane w celu lepszego zrozumienia stan\u00f3w w jakich znale\u017a\u0107 si\u0119 mo\u017ce pacjent. Tart zaznacza jednak, \u017ce odtwarzanie traumatycznych scenariuszy z przesz\u0142o\u015bci (jako najskuteczniejsza z form wywo\u0142ania symptom\u00f3w) by\u0142oby etycznie w\u0105tpliwe.<\/p>\n<p>VR zapewni\u0142by mo\u017cliwo\u015b\u0107 <strong>terapii<\/strong> ka\u017cdej alternatywnej to\u017csamo\u015bci osoby z DID, czego nast\u0119pstwem mia\u0142aby by\u0107 ich integracja.<\/p>\n<p>W szczeg\u00f3lno\u015bci ostatni z punkt\u00f3w wydaje si\u0119 by\u0107 korzystny dla os\u00f3b z dysocjacyjnymi zaburzeniami to\u017csamo\u015bci. YouTube-owa tw\u00f3rczyni przeprowadzi\u0142a wywiad z jedn\u0105 z takich os\u00f3b. Mo\u017cliwo\u015b\u0107 uzewn\u0119trznienia swoich alternatywnych to\u017csamo\u015bci i przypisania im cech fizycznych opisuje jako faktycznie pomocne w opanowaniu spontanicznych zmian to\u017csamo\u015bci w \u015bwiecie rzeczywistym, kt\u00f3rych do\u015bwiadczaj\u0105 osoby z DID.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"Person in VR Has Dissociative Identity Disorder\" width=\"600\" height=\"338\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/LkeeoKWj2i8?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<h2>Czy u\u017cytkownicy cyberprzestrzeni s\u0105 wi\u0119c zagro\u017ceni?<\/h2>\n<p>Pomimo powszechnej demonizacji gier wideo i wirtualnej rzeczywisto\u015bci, na t\u0119 chwil\u0119, nie wydaje si\u0119, aby przeci\u0119tni u\u017cytkownicy byli szczeg\u00f3lnie nara\u017ceni dysocjacj\u0119, tak\u0105, jaka wyst\u0119puje u os\u00f3b z klinicznie zdiagnozowanymi zaburzeniami dysocjacyjnymi. Oczywi\u015bcie, rozw\u00f3j technologii VR, i id\u0105ce za nim jeszcze wi\u0119ksze zacieranie si\u0119 granic pomi\u0119dzy przestrzeni\u0105 rzeczywist\u0105 a wirtualn\u0105, mo\u017ce zmieni\u0107 obecny stan rzeczy. Mo\u017ce on r\u00f3wnie\u017c zach\u0119ci\u0107 badaczy do dalszej eksploracji problemu. Odchodz\u0105c ju\u017c od tematu kreowania i wcielania si\u0119 w wirtualne to\u017csamo\u015bci, ciekawym by\u0142oby sprawdzi\u0107 wsp\u00f3\u0142zmienno\u015b\u0107 DPDR z u\u017cytkowaniem urz\u0105dze\u0144 rzeczywisto\u015bci rozszerzonej, gdzie wszelkie granice s\u0105 jeszcze cie\u0144sze.<\/p>\n<h2>Bibliografia<\/h2>\n<p>Aardema, F., O\u2019Connor, K., C\u00f4t\u00e9, S., &amp; Taillon, A. (2010). Virtual Reality Induces Dissociation and Lowers Sense of Presence in Objective Reality. <em>Cyberpsychology, Behavior and Social Networking<\/em>, <em>13<\/em>, 429\u2013435. https:\/\/doi.org\/10.1089\/cyber.2009.0164<\/p>\n<p>Blogi osobiste. https:\/\/medium.com\/desk-of-van-schneider\/the-post-virtual-reality-sadness-fb4a1ccacae4#.1jpnl38v2<\/p>\n<p>Botella, C., Fern\u00e1ndez-\u00c1lvarez, J., Guill\u00e9n, V., Garc\u00eda-Palacios, A., &amp; Ba\u00f1os, R. (2017). Recent Progress in Virtual Reality Exposure Therapy for Phobias: A Systematic Review. <em>Current Psychiatry Reports<\/em>, <em>19<\/em>(7), 42. https:\/\/doi.org\/10.1007\/s11920-017-0788-4<\/p>\n<p>Depersonalization\/Derealization Disorder. https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Depersonalization-derealization_disorder<\/p>\n<p>Dissociative Amnesia. https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Psychogenic_amnesia<\/p>\n<p>Dissociative Identity Disorder. https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Dissociative_identity_disorder<\/p>\n<p>Garvey, G. P. (2010). Dissociation in virtual reality: depersonalization and derealization. <em>Proc.SPIE<\/em>, <em>7525<\/em>, 75250A. https:\/\/doi.org\/10.1117\/12.843641<\/p>\n<p>Gon\u00e7alves, R., Pedrozo, A. L., Coutinho, E. S. F., Figueira, I., &amp; Ventura, P. (2012). Efficacy of Virtual Reality Exposure Therapy in the Treatment of PTSD: A Systematic Review. <em>PLOS ONE<\/em>, <em>7<\/em>(12), e48469-. https:\/\/doi.org\/10.1371\/journal.pone.0048469<\/p>\n<p>Nachez M., Schmoll P. (2022). Avatars, characters, multiple identities: reflections on dissociative processes. <em>Hybrid<\/em> [Online], 9(22). https:\/\/doi.org\/10.4000\/hybrid.2563<\/p>\n<p>Other Specified Dissociative Disorder. http:\/\/traumadissociation.com\/osdd.html<\/p>\n<p>Powers, M. B., &amp; Emmelkamp, P. M. G. (2008). Virtual reality exposure therapy for anxiety disorders: A meta-analysis. <em>Journal of Anxiety Disorders<\/em>, <em>22<\/em>(3), 561\u2013569. https:\/\/doi.org\/https:\/\/doi.org\/10.1016\/j.janxdis.2007.04.006<\/p>\n<p>Reddit. https:\/\/www.reddit.com\/r\/oculus\/comments\/5j14ea\/heavy_depersonalizationderealization_symptoms\/<\/p>\n<p>Tart, C. T. (1990). Multiple personality, altered states and virtual reality: the world simulation process approach. <em>Dissociation,<\/em> 3(4), 222-233<\/p>\n<p>Taveira, M. C., de S\u00e1, J., &amp; da Rosa, M. G. (2022). Virtual Reality-Induced Dissociative Symptoms: A Retrospective Study. <em>Games for Health Journal<\/em>, <em>11<\/em>(4), 262\u2013267. https:\/\/doi.org\/10.1089\/g4h.2022.0009<\/p>\n<p>Unspecified Dissociative Disorder. http:\/\/traumadissociation.com\/udd.html<\/p>\n<p>VR hangover. https:\/\/www.theatlantic.com\/technology\/archive\/2016\/12\/post-vr-sadness\/511232\/<\/p>\n<p>Wildt, B. T., Kowalewski, E., Meibeyer, F., &amp; Huber, T. (2006). Identit\u00e4t und Dissoziation im Cyberspace. <em>Der Nervenarzt<\/em>, <em>77<\/em>(1), 81\u201384. https:\/\/doi.org\/10.1007\/s00115-005-1893-x<\/p>\n<p>Wywiad. https:\/\/www.youtube.com\/watch?app=desktop&amp;v=LkeeoKWj2i8&amp;ab_channel=Azeal<\/p>\n<p>YouTube. https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=7bYtfMRY50Q&amp;t=173s&amp;ab_channel=MarcFreccero<\/p>\n<p>\u0179r\u00f3d\u0142o obrazka z pocz\u0105tku wpisu. https:\/\/www.menningerclinic.org\/news-resources\/examining-marvel-s-portrayal-of-dissociative-identity-disorder-in-moon-knight<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wzrastaj\u0105ca popularno\u015b\u0107 gier komputerowych i wirtualnej rzeczywisto\u015bci jest niezaprzeczalna. Warto wi\u0119c zada\u0107 sobie pytanie o skutki, jakie mog\u0105 nie\u015b\u0107 za sob\u0105 te immersyjne rozrywki. Szczeg\u00f3lnie ciekaw\u0105 do rozwa\u017cenia kwesti\u0105 wydaj\u0105 si\u0119 nast\u0119pstwa tworzenia swojej wirtualnej to\u017csamo\u015bci (jednej lub wielu) i wcielania si\u0119 w ni\u0105. Czy w efekcie \u201ezdrowa\u201d osoba mo\u017ce naby\u0107 zaburzenia dysocjacyjne? Z drugiej [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":86,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[185],"tags":[114,217],"class_list":["post-2395","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uj-2022-23","tag-vr","tag-zaburzenia-dysocjacyjne"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/architeles.eu\/ethics\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2395","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/architeles.eu\/ethics\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/architeles.eu\/ethics\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/architeles.eu\/ethics\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/86"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/architeles.eu\/ethics\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2395"}],"version-history":[{"count":21,"href":"https:\/\/architeles.eu\/ethics\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2395\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2482,"href":"https:\/\/architeles.eu\/ethics\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2395\/revisions\/2482"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/architeles.eu\/ethics\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2395"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/architeles.eu\/ethics\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2395"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/architeles.eu\/ethics\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2395"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}